Het was me vaak opgevallen hoe lelijk mensen worden
als ze bulderlachen. Ik zag de verwrongen koppen,
de wijd opengesperde bek, de trillende huig. Ik
hoorde de harde keelklanken die in golven worden
uitgestoten, als een braaksel van geluid. Ze
verliezen de controle, dat zal het zijn. Dan worden
mensen al gauw lelijk.
‘In De Lach en de Dood is het dagelijks leven
in een concentratiekamp zo treffend en
waarheidsgetrouw beschreven dat ik dit boek zonder
voorbehoud kan aanbevelen. Ik heb grote bewondering
voor de schrijver.’
ROBERT COHEN
Auschwitz-overlevende, kampnr.
174708
NU IN DE BOEKHANDEL
‘Humor als reddingsboei in de absolute hel. Een
aangrijpend prachtboek.'
YOUP VAN 'T HEK
‘Deze roman geeft een even fel als getrouw
beeld van de morele dilemma’s van een
kampgevangene.’
Prof. dr. J. Th. M. HOUWINK TEN CATE
Holocaust- en Genocidestudies
DE VOLKSKRANT
'Wegleggen lukt niet met de Lach en de Dood. Integer boek. Haarscherp proza.' ****
GPD
'Beklemmend boek, maar fantastisch geschreven. Een van de allerbeste romans die ik over dit onderwerp heb gelezen.'
JAN MENG, Radio Noord-Holland
'De Lach en de Dood is geen loodzwaar boek, maar een aangrijpende vertelling over hoe de lach kan troosten en de liefde hoop biedt in bittere tijden.'
JAN Magazine
'Indrukwekkend verhaal over oorlog en humor.'
Nederlands Dagblad
'Het is een diepzinnig, mooi en gruwelijk verhaal waarin alle emoties vertegenwoordigd zijn en waarin ook veel humor verwerkt is. Het is een boek met een ziel.'
Literair Nederland